نژاد های قرقاول

به طور کلی نزاد های متعدد قرقاول در دو دسته قرار گرفته اند : گروه اول ، قرقاول های دم دراز هستند که در این گروه پرهای دم طویل بوده و از چند ردیف تشکیل شده است. تعدادی از قرقاول های دسته مذکور حتی قادر هستند پر های دم را تا اندازه ای به شکل چتر درآورند ولی هیچ گاه این قدرت به اندازه پرهای طاووس نمی باشد.

در این دسته بسیاری از قرقاول های عادی و اهلی که امروزه پرورش داده می شوند و همچنین تعدادی از قرقاول هایی که شکار خوبی برای شکارچیان به شمار می روند قرار دارند و روی هم رفته پراکندگی آنها در دنیا نسبت به دسته دیگر بیشتر است. نژاد های گروه دم دراز در دنیا پراکندگی بیشتری دارند. گروه دوم، قرقاول های دم کوتاه هستند که تداد ان ها کم و اکثر در نواحی مرتفع به خصوص در ارتفاعات هیمالیا و چین زندگی می نمایند. نژاد های گروه مزبور متعدد نبوده و از جمله باید قرقاول جنس لوفورا، را نام برد.

قرقاول ها یکی از پرندگان راسته مرغ سانان است. تاکنون بیش از 50 گونه قرقاول در سطح جهان شناسایی شده است. در زیر به چند گونه از نژاد های قرقاول اشاره می شود:

نژاد های مختلف

1 قرقاول خونی                                                               2 قرقاول کوکلاس

3 قرقاول کالیج                                                                4 قرقاول امپراطور

5 قرقاول ادوارد                                                               6  قرقاول سوین هو

7 قرقاول سالوادور                                                          8 قرقاول تاج کوتاه مالایان 

9 قرقاول تاج کوتاه برونئی                                                10 قرقاول تاج دار

11 قرقاول سیامی                                                         12 قرقاول میکادو

13 قرقاول ریوز                                                               14 قرقاول بلژیکی

15 قرقاول لیمویی                                                          16 قرقاول طلایی

17 قرقاول مسی                                                           18 قرقاول لیدی آمهرت

19 قرقاول سفید                                                            20 قرقاول سبز

در زیر برخی از انواع قرقاول توضیح داده میشود :

قرقاول گردن حلقه ای

از مشخصات ویژه این قرقاول وجود حلقه سفید رنگی بر روی گردن پرنده است. پر های گردن به رنگ بنفش است و اطراف چشم و اویزه گوش آن به رنگ سرخ است. پرهای زیر گردن به رنگ قهوه ای تیره با لکه های سیاه است. این گونه سه زیر گونه دارد که عبارتند از : قرقاول گردن حلقه ای تایوانی، قرقاول گردن حلقه ای چینی و قرقاول گردن حلقه ای تونگینزی

قرقاول طلایی

به ان قرقاول چینی نیز می گویند. خاستگاه آن مناطق کوهستانی غرب چین است. چینی ها به آن مرغ طلایی می گویند. طول بدن پرنده نر 90 تا 105 سانتی متر است که دم پرنده دو سوم طول آن را تشکیل می دهد. تاج پرنده نر به رنگ زرد طلایی و پر های سرتا سر بدن به رنگ سرخ بلوطی است و گردن نارنجی می باشد.

پرنده ماده به رنگ خاکستری است. رنگ پاها و منقار در هر دو جنس نر و ماده به رنگ زرد است. پرنده ای با جرات است، اما مشاهده آن در طبیعت کاری دشوار است. شب ها معمولا بر روی درختان می خوابد. این پرنده ماده 8 تا 12 تخم میگذارد و 22 تا 23 روز بر روی تخم می خوابد.

قرقاول لیدی آمهرت

خاستگاه ان جنوب غربی چین، تبت و میانمار است. طول بدن آن 100 تا 120 سانتیمتر است که از آن میان طول دم 80 سانتیمتر است. رنگ پر های روی سر از محل انتهای نوک تا وسط سبز بوده و سپس پر های قرمز از انتهای پر های سبز شروع شده است. در پرنده های غیر اصیل دیده می شود که پر های قرمز از انتهای نوک شروع می شوند. رنگ های سیاه و سفید در دم پرنده به صورت راه راه و تفکیک شده، اصطلاحا گورخری می باشد.

پرنده ماده 6 تا 12 تخم گذاشته و مدت 22 روز بر روی تخم ها می خوابد و در هر فصل تولید مثل 50 تخم میگذارد.

قرقاول سبز

به آن قرقاول ژاپنی نیز گفته می شود. خاستگاه آن کشور ژاپن بوده و این پرنده به عنوان پرنده ملی ژاپن به شمار می رود. پرنده نر بر روی سینه پر های سبز تیره و بر روی گردن پر های بنفش دارد. لکه اطراف چشم به رنگ سرخ و دم به رنگ سبز ارغوانی است. پرنده ماده از پرنده نر کوچک تر بوده و پر های آن به رنگ خاکستری با لکه های تیره است. این پرنده در ژاپن به وفور دیده می شود و تعدادی از آنها در کنار شهر های کوچک و روستا ها دیده می شوند. تعدادی از این پرنده به جزایر هاوائی در ایالات متحده آمریکا برده شده اند. این گونه سه زیر گونه دارد که عبارتند از : قرقاول سبز جنوبی، قرقاول سبز آرام و قرقاول سبز شمالی.

قرقاول معمولی

طول بدن آن بین 45 تا 55 سانتیمتر و طول دم آن 40 سانتیمتر است. و در تمامی مناطق انگلستان دیده می شود و از گیاهان سبز، دانه و حشرات تغذیه میکند. خاستگاه اصلی آن در ناحیه قفقاز و اطراف دریای سیاه بود و اعتقاد بر این است که پرنده مذکور پیش از قرون وسطی به جزیره انگلیس راه یافته باشد. بال های بلند و عضلات بال قوی دارند، اما علاقه چندانی به پرواز نداشته و در مسافت های کوتاه پرواز می کنندو در فصل جفت گیری صورت پرنده سرخ رنگ می شود و رقص زیبایی را آغاز کرده و آواز مخصوصی سر می دهد. پرنده نر دارای رنگ های بدیع و بسیار جالبی است، سر و گردن سبز درخشان با تلالو و درخشش طلایی بوده و گاهی در اثر انعکاس نور به آبی بنفش می گراید. در اطراف چشم و گونه، رنگ قرمز و زنده ای وجود دارد و پر های دم به رنگ قرمز مسی در آمده است که در اثر انعکاس نور رنگ های جالبی از آن ظاهر می شود.

دیدگاهتان را بنویسید