دلایل عدم موفقیت در جوجه کشی

دلایل عدم موفقیت در جوجه کشی طیور چیست ؟ 

یک سوال مهم و مشترک بین تمام کسانی که اقدام به جوجه کشی از تخم پرندگان اهلی می کنند این است که چرا برخی از تخم ها به جوجه تبدیل نمی شوند؟ و یا چرا برخی از جوجه ها ساعاتی پس از خروج از تخم تلف می شوند؟

به طور کلی در فرآیند جوجه کشی بیشترین مرگ و میر در چهار مرحله از دوران رشد جنین قابل بررسی است :

مرحله اول ( مرگ و میر پیش از تخم گذاری )

اگر تخم نطفه دار در بدن پرنده بیش از حد مقدار طبیعی بماند رشد جنین در آن پیشرفت کرده و این موضوع باعث افزایش مرگ و میر جنین در دوره نگهداری تخم پس از خروج از بدن مادر می شود.

عواملی که باعث چنین اتفاقی می شود :

  1. سرعت عبور تخم از بدن مادر بدین صورت که تخم های بزرگ بیشتر از تخم های کوچک در مخرج می ماند.

  2. تخم های با پوسته ی ضخیم بیش از تخم های با پوسته نازک در بدن پرنده مادر می ماند.

  3. بیماری گله و ضعف پرنده های تخم گذار باعث تاخیر خروج تخم از بدن پرنده می شود.

 

مرحله دوم ( مرگ زودرس جنین )

مرگ زودرس جنین معمولا در روزهای اول جوجه کشی اتفاق می افتد.

برای تشخیص مرگ و میر زودرس جنین معمولا یک لخته خون در تخم پرنده و جود دارد و این یکی از علامت های مشخصه است.

ضد عفونی نامناسب و بیش از حد تخم و شرایط نامناسب انبار داری در دوره نگهداری می تواند باعث افزایش مرگ و میر جنین در این مرحله می شود.

 

مرحله سوم ( مرگ و میر جنین در حال رشد )

پس از هفته اول جوجه کشی معمولا به دلیل کمبود مواد مغذی موجود در تخم ، جنین در حال رشد تلف می شود. مواد مغذی موجود در تخم ، تحت تاثیر نوع جیره غذایی گله ی مولد است . این کمبود ها باعث بروز ظاهر غیر طبیعی جوجه ها نظیر پر های چماقی ، انگشتان پیچیده ، کوتولگی، کوتاه شدن استخوان سینه ، نوک کج ، لخته های خونی و خیز و ادم می شوند.

 

مرحله چهارم ( مرگ درهفته آخر جوجه کشی )

مرگ و میر جنین در دوره چهارم به دلیل عواملی که در یک دوره طولانی اثر کرده اند ، رخ می دهد. بیش از 50 درصد مرگ و میر جنین در دوره چهارم به دلیل موقعیت غیر طبیعی تخم رخ می دهد و مهمترین علت این موضوع عدم چرخش مناسب تخم ها در هفته های اول تا سوم جوجه کشی است. معمولا عوامل بیماری زایی که به هچری و جوجه کشی راه می یابند هچ های بعدی را تحت تاثیر قرار می دهند.

 

علل احتمالی کاهش درصد جوجه در آوری تخم ها در یک دوره جوجه کشی :

  1. منفجر شدن تخم ها : آلودگی باکتریایی تخم ها ، تخم های کثیف ، شست و شوی ، آلودگی دستگاه جوجه کشی

  2. تخم های بدون جنین : عدم بارور کردن ، نگهداری غلط تخم ها

  3. مرگ و میر جنین در هفته دوم جوجه کشی : کمبود مواد غذایی مادر ، بیماری های گله مادر، درجه حرارت خیلی کم در جوجه کشی، قطع جریان برق به مدت طولانی و مداوم ، عدم چرخش تخم ها و تهویه ناکافی

  4. جوجه هایی که زود هچ می شوند : تخم های کوچک، دمای خیلی زیاد و رطوبت خیلی کم در دستگاه ستر

  5. جوجه هایی که دیر هچ می شوند : دمای متغیر، تخم های بزرگ، تخم های پیر ، رطوبت خیلی زیاد دستگاه ستر ، دمای خیلی کم در هچر و ستر

  6. جنین با رشد کامل که منقارش در اتاقک هوایی قرار نگیرد: کمبود غذایی مادر ،درجه حرارت زیاد از 1 تا 10 روزگی،رطوبت خیلی زیاد در هنگام هچ

  7. جنین کاملا رشد کرده با نوک داخل اتاقک هوایی : کمبود غذایی مادر، گردش ناکافی هوای دستگاه جوجه کشی ، دما و رطوبت خیلی زیاد در هنگام هچ

  8. جوجه هایی که زودتر از موعد شروع به نوک زدن می کنند : درجه حرارت خیلی زیاد و رطوبت خیلی کم در دستگاه ستر

  9. جوجه هایی که بلافاصله پس از ضربه زدن به تخم می میرند : کمبود غذایی مادر، ژن های کشنده و بیماری در گله مادر ، سر و ته قرار گرفتن تخم در دستگاه ، پوسته نازک تخم ، عدم چرخش تخم ها در دو هفته اول ، دیر منتقل شدن تخم ها ، تهویه ناکافی هچر ، دمای خیلی زیاد یا رطوبت خیلی کم در هچر

  10. جوجه های چسبناک : دیر منتقل شدن تخم ها به دستگاه ، درجه حرارت خیلی زیاد یا خیلی کم در هچر ، رطوبت خیلی کم در هچر

  11. جوجه های خیلی کوچک : تخم های تولید شده در آب و هوای گرم ، تخم های دارای پوسته نازک ، رطوبت خیلی کم در ستر

  12. جوجه های خیلی درشت : تخم های بزرگ ، رطوبت زیاد

  13. جوجه های نرم : عدم رعایت بهداشت در انکوباتور ، دمای خیلی کم و رطوبت خیلی زیاد در هنگام هچ

  14. بند ناف بهبود نیافته خشک : کمبود غذایی مادر ، درجه حرارت خیلی کم در هچ ، تغیرات وسیع درجه حرارت دستگاه جوجه کشی ، رطوبت خیلی زیاد در هچ به طوری که پس از هچینگ رطوبت کم نشده باشد.

  15. چشم های بسته : درجه حرارت خیلی زیاد در هچر ، رطوبت خیلی کم در هچر، ریختن پرز ها در هچر

دیدگاهتان را بنویسید