انواع نژاد های اهلی غاز

غاز کانادا

نژادهای استاندارد شده ای که امروزه در ایالات متحده آمریکا و سایر نقاط دنیا وجود دارد، اغلب از نژاد وحشی خاکستری به وجود آمده است. نژاد های اقتصادی که امروزه در اغلب پرورشگاه های مخصوص غاز در دنیا وجود دارند عبارتند از :

  1. نژاد تولوز ( Tuolouse )                                                                                                                                                            نژادفرانسوی و منسوب به شهر تولوز است و بیش از هر نژاد دیگر از نظر تولید گوشت مورد توجه قرار گرفته است زیرا دارای جثه بزرگ بوده و اصلاح شده می باشد. وزن در غاز های نر بالغ در حدود 11/7 کیلو گرم و در غاز های ماده بالغ در حدود 9 کیلوگرم می رسد. بدن حجیم، پهن و پایین افتاده و جمع و جور و تقریبا کم پر است.
  2. نژاد امبدن ( Emden )                                                                                                                                                                       به این نژاد آمدن نیز می گویند. این نژاد آلمانی است و ابتدا در شهر برمن آلمان پرورش داده می شد و به همین نام نامیده می شد، ولی چون اولین بار از شهر آمدن آلمان به انگلستان برده شد، از این رو به نام نزاد آمدن معروف گردید. نژاد مذکور یکی ار نژاد های محبوب غاز است که از نظر تولید گوشت قابل توجه است زیرا دارای جثه ای بزرگ است ولی بدن مانند نژاد تولوز پایین افتاده و جمع و جور نیست. پر و بال ها نارنجی سایه دار می باشد. رنگ منقار روشن تر از رنگ پاهاست و رنگ چشم ها آبی درخشان است.
  3. نژاد چینی ( chines )                                                                                                                                                                      نژاد چینی از نظر وزن و جثه به پای دو نژاد تولوز و امبدن نمی رسد ولی از نظر شکل ظاهر کاملا از دو نژاد دیگر متمایز است. بدن کاملا مستقیم است و پاها و گردن نسبت به بدن تقریبا بلند تر می باشد. این نژاد یک برجستگی دکمه مانند در قاعده منقار دارد. از نظر رنگ دونوع از این نزاد وجود دارد.یکی نوع قهوه ای و دیگری نوع سفید است.
  4. نژاد آفریقایی ( African )                                                                                                                                                                  یکی از نژاد های سنگین وزن غاز است که استاندار شده است. واین نژاد برای اولین بار در سال 1874 معرفی گردید و در دو گونه قهوه ای یا خاکستری و سفید وجود دارد. این نژاد از نژاد چینی بوسیله بدن سنگین و گردن ستبر و کلفت خود متمایز می گردد. دارای بدنی عمیق و طویل و جناق کشیده می باشد و بدن را تقریبا مستقیم نگه می دارد. پرنده های بالغ این نژاد دارای برجستگی دکمه مانند و بزرگی در انتهای بالای منقار می باشند. رنگ این دکمه مانند ممکن است در اثر سرما و یا هنگام عصبانیت و آزار تغیر کند.
  5. نژاد کانادایی ( canada )                                                                                                                                                                 نژادی بزرگ و زیبا با گردنی راست و بلند و سیاه و لکی سفید مانند کراوات در زیر گلو است به همین دلیل « غاز کراواتی » نیز نامیده می شود. این غاز از غاز های وحشی آمریکای شمالی سرچشمه می گیرد که وزن آن از 1/5 کیلو تا 6 کیلو گرم متغیر است. به علت وحشی بودن بهتر است آن ها را در محیط ها بسته نگهداری کرد و یا اینکه به موقع پر های آن ها را قطع کرد. چنانچه مدت مدیدی نگهداری شود، به خوبی اهلی و خانگی می شود.
  6. نژاد سبواستوپول ( sevvastopoi )                                                                                                                                                      غازی سفید با جثه متوسط است که به خاطر پر های بلند فردار معروف است و پر های مذکور تمامی بدن پرنده را می پوشاند. وزن غاز نر آن در حدود 5 تا 6 کیلو گرم و وزن غاز ماده آن در حدود 4 تا 5 کیلوگرم است. منقار و ساق پا به رنگ نارنجی و چشم ها به رنگ آبی روشن است. منشا این نژاد قاره اروپا و در امتداد رودخانه دانوب و در اطراف دریای سیاه می باشد.
  7. نژاد زرد آمریکایی ( American Buff )                                                                                                                                                   این نژاد جزو نژادهای متوسط الجثه می باشد و غاز نر آن در حدود 8 کیلوگرم و غاز ماده در حدود 7 کیلوگرم وزن دارد. چشمان آن به رنگ فندقی تیره و رنگ منقار و ساق پا و پنجه ها نارنجی است.
  8. نژاد زرد بریکون ( Brecon Buff )                                                                                                                                                        این نژاد در سال 1930 میلادی در ایالت ولز انگلستان به وجود آمد و اولین نژاد از نژادهای زرد بود که استاندارد گردید. این نژاد جزو نژاد های متوسط غاز بوده و ساق پای آن صورتی رنگ است و پنجه پا و منقار و چشم به رنگ قهوه ای است.
  9. نژاد فرانکونیان ( Frankonian )                                                                                                                                                        نژادی کهن و آلمانی است که از بخش شمالی ایالت باواریا آمده است و نژادی کوچک است که وزن ان در حدود 4 تا 6 کیلوگرم است و روش نگهداری آن بسیار ساده و آسان است. معمولا به دو گونه قهوه ای و ابی روشن دیده می شود و گونه آبی روشن ان اخیرا به وسیله موسسه استاندارد آلمان  پذیرفته شده است.
  10. نژاد لینی ( Leine )                                                                                                                                                                         این نژاد در نزدیکی اولدنبرگ آلملن به وجود آمده است و از نژاد های متوسط الجثه بوده که به خوبی چرا میکنند و می تواند در مسافت های طولانی به چرا بپردازد. اندامی عمودی و قائم دارد و ناحیه خلفی بدن را مستقیم نگه می دارد، معمولا به دو رنگ سفید و خاکستری دیده می شود. وزن غاز نر در حدود 7 کیلوگرم و وزن غاز ماده در حدود 5 تا 6 کیلوگرم است. این نژاد توجه کافی به جوجه های خود مبذول می کند.
  11. نژاد لیپی گانز ( Lippeganse )                                                                                                                                                              نژادی آلمانی و بسیار نادر است که اطلاعات چندانی در مورد آن موجود نیست. معمولا به رنگ سفید است و منقار آن نوک تیز و صورتی رنگ است.
  12. نژاد نرماندی ( Normandy )                                                                                                                                                              این نژاد متعلق به منطقه نرماندی فرانسه می باشد و از مشخصات بارز آن امکان تفکیک نر و ماده از روی رنگ می باشد، به طوری که غاز نر همیشه سفید رنگ است، درحالی که غاز ماده به رنگ سفید و خاکستری است. رنگ چشم های این نژاد همیشه آبی است . غاز نر در حدود 4/5 تا 5/5 کیلوگرم و غاز ماده در حدود 4 تا 5 کیلوگرم وزن دارد.
  13. نژاد سفید نروژی ( Norwegian White )                                                                                                                                                 این نژاد نروژی به منظور تامین گوشت مناسب به وجود آمده است. غاز نر در حدود 9 کیلو گرم وزن دارد ، درحالی که وزن غاز ماده در حدود 8 کیلوگرم است. متاسفانه این نژاد امروزه در نروژ بسیار کمیاب شده است. نژادی مقاوم،دلیر و خود کفاست.  غاز ماده مادر خوبی برای جوجه های خود می باشد و قادر است که سالیانه در حدود 100 عدد تخم بگذارد، البته به شرطی که مجبور نباشند بر روی تخم ها بخوابد.
  14. نژاد مهاجر ( Pilgrim )                                                                                                                                                                     این نژاد را نیز می توان از روی رنگ تعین جنسیت  کرد، به طوریکه غاز های نر همگی به رنگ سفید و با چشم های آبی می باشند، اما غاز ماده به رنگ خاکستری با لکه سفید بر روی سر و چشم قهوه ای می باشند. منقار و پاها در هر دو جنس نارنجی است. جوجه یک روزه نر، زرد یا نقره ای با منقاری روشن است، درحالی که جوجه یک روزه ماده خاکستری سبز فام با منقاری تیره است .

غاز خاکستری

غاز خاکستری یا ( Anser anser ) نر و ماده این غاز ها در زمان بالغ شدن به رنگ قهوه ای متمایل به خاکستری است. نوک آن صورتی و بدون علامت سیاه است. این پرنده 4-7 تخم میگذارد. تخم ها به رنگ سفید و شبیه تخم مرغ است. این غاز در نواحی معتدله نیم کره شمالی زندگی می کند. صدای آن ها شبیه غاز اهلی است. این پرنده در مجاورت آب در پناه بوته ها و نیزارها آشیانه ای از جنس مواد گیاهی می سازند و از گیاهان نورسته تغذیه می کنند. در جزایر کوچک گروه این پرندگان دیده می شود.

غاز پیشانی سفید

دپرنده نر و ماده غاز پیشانی سفید ( Anser albifrons ) دارای جثه ای ظریف تر و کوچکتر از غاز خاکستری است. در ناحیه تاج، پیرامون گونه، در پایه نوک و پیشانی بخش سفید رنگی دیده مشود، به این جهت غاز پیشانی سفید خوانده می شود. نوک آن ها صورتی رنگ است و رنگ بدن آنها قهوه ای مایل به خاکستری است و از غاز خاکستری پر رنگ تر است. این غاز ها در زمین های جلگه ای، رودخانه ها و دریاچه ها و برفراز تپه های علفی کوچک لانه سازی می کنند و فعال تر از غاز خاکستری و غاز باقلا هستند. حیطه تخم گذاری آن ها شمال روسیه تا جنوب سیبری است.

غاز باقلا

غاز باقلا ( Anser fabalis ) دارای 6 گونه است که فقط یکی از آنها در ایران یافت می شود. این غاز را غاز پازرد نیز نامیده اند. علت آنکه به این غاز، غاز باقلا می گویند این است که هنگام برداشت محصول باقلا به انگلستان می رسد و از دانه باقلا تغذیه می کند و به اسم غاز باقلای جنگلی نامیده می شوند. درحالی که نژاد دوم در زمین های توندرا و جلگه های نیمکره شمالی زندگی می کنند و به آنها غاز باقلای جلگه ای نام نهاده اند.

دیدگاهتان را بنویسید